Swoją twórczość prezentował podczas licznych wystaw indywidualnych w kraju i zagranicą, m.in.: Powracający cień, BWA Galeria Sanocka, Sanok (2013); Obszar cienia, Galeria Pod Czarnym Kotem, Kraków (2013); Powracający cień, BWA, Krosno (2014); Muzeum znaczeń, CSW Solvay, Kraków (2014); Realizm niemożliwy, Galeria Domus Aurea, Lublin (2014); Malarstwo, Galerie Mont des Arts, Bruksela (2014); Malarstwo, Muzeum Historyczne, Sanok (2015); Partial Exposure, POSK, Londyn (2015); Taumaturgia, Bohema Nowa Sztuka, Warszawa (2015); Voyage, Galeria ToTu, Rzeszów (2017); Nieruchoma kurtyna, Fundacja 2 wymiary, Pragaleria, Warszawa (2017); Artes Liberales, Galeria Wspólna, Bydgoszcz (2017). Uczestnik wielu wystaw zbiorowych, m.in.: Malarstwo, Galeria Młodych Gazety Antykwarycznej, Kraków (2001); Sześć Ciał, Pałac Sztuki, Kraków (2001); Grafika, Galeria Zajazd, Muzeum Historyczne, Sanok (2005); I Letnie Konfrontacje Artystów Sanockich, BWA Galeria Sanocka, Sanok (2006); Photocopypainting, BWA Galeria Sanocka (2010); Kolory Podkarpacia, Berlin, Nürnberg, Saarbrücken, Łańcut, (2010-2011); Made In Poland, Berlin (2011); Ukryte Przejawy Niecodzienności, Sanok (2011); Cień Czarnobyla, BWA Galeria Sanocka, Sanok (2013); Szczepkowski-Stabryła-Szczur, Desa Unicum, Warszawa (2013); 3 Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego, Rzeszów (2013); Obecności i powroty, BWA Galeria Sanocka, Sanok (2014); Ars – Principia, UMK, Toruń (2014); Barwy Pogranicza, Rzeszów (2014); Artefakty, BWA Przemyśl (2014); Skład doczepiony, BWA Galeria Sanocka (2016); Projekt 966, UMK Toruń (2016); Funny Games, Uniwersytet Rzeszowski, Rzeszów (2016); Im dalej w las. Neoromantycy wobec natury, Fundacja 2 wymiary, BWA Galeria Sanocka (2017); Im dalej w las. Neoromantycy wobec natury, Fundacja 2 wymiary, Stacja Muranów, Warszawa (2017); Trans-formacje, BWA Galeria Sanocka (2018). Laureat nagród i wyróżnień: Nagroda Prezydenta Miasta Przemyśla, Triennale Malarstwa Srebrny Czworokąt, Przemyśl (2009); Pierwsze miejsce, nagroda Marszałka Województwa Podkarpackiego, Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba Roku 2009, Rzeszów (2009); drugie miejsce, 11 Biennale Plastyki Krośnieńskiej, BWA Krosno (2011); Nagroda Dyrektora BWA Rzeszów, Jesienne Konfrontacje, Rzeszów (2013).
Ewelina Kołakowska od lat niezmiennie snuje opowieść o cielesności. W swoich dziełach przedstawia ciała w procesie, ciała w relacji, ciała oczekujące na dotyk, drżące z podniecenia, rozkoszy, naprężone, spięte lub wiotkie, bezwładne, unoszone w górę przez czyjeś silne ręce. Artystkę fascynuje zmysł dotyku. Fizyczny kontakt dwóch ciał może być przyjemny i oczekiwany, lub niechciany, czasem bolesny. Pomiędzy postaciami z obrazów rozgrywa się prawdziwy spektakl namiętności. Widz obrazów Eweliny Kołakowskiej zostaje obsadzony w roli podglądacza, mimowolnego uczestnika tej erotycznej gry, która odbywa się na powierzchni płócien. To rola, która rzadko jest dla nas przyjemna i wygodna. A jednak, pomimo niepokoju, czasem nawet emocjonalnego dyskomfortu, jaki możemy odczuwać podczas kontaktu z pracami Eweliny Kołakowskiej, nie jesteśmy w stanie im się oprzeć. Nie możemy oderwać wzroku, czerpiąc dziwną, voyeurystyczną przyjemność z aktu obserwacji.
Choć wszystkie prezentowane prace utrzymane są w niemal monochromatycznej, czarno – szaro – białej kolorystyce, to jednak spektrum emocji, jakie się z nich wyłania jest niezwykle szerokie. Pożądanie sąsiaduje z obrzydzeniem, obietnica poczęcia nowego życia ze śmiercią, miłość z odrzuceniem i samotnością, oczekiwanie z lękiem i niepokojem. Twarze wykrzywiają się w grymasie, silne męskie palce ściskają miękką materię delikatnego, kobiecego ciała. Czasem unia dwóch ciał ulega rozpadowi. Pomiędzy ludzi wkrada się smutek i poczucie izolacji. Tam, gdzie kończy się dotyk, zaczyna się samotność.
Marcin Krajewski
Nagrody i wyróżnienia:
– Nagroda specjalna konkursu „A co z wartościami? Prawda.”, Centrum Historii Zajezdnia, Wrocław, 2021
– Finalistka I Biennale Malarstwa Lubelska Wiosna, Lublin, 2021
– Finalistka IV Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, 2020
– laureatka Konkursu Rektora APS na najlepszą pracę dyplomową 2016/17
– finalistka II Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
– laureatka Konkursu Rektora APS na najlepszą pracę dyplomową 2014/15
Najważniejsze wystawy:
2021:
– wystawa pokonkursowa „A co z wartościami? Prawda.”, Centrum Historii Zajezdnia, Wrocław, 2021
– wystawa zbiorowa „Malarstwo 2020-2021” Sekcji Malarstwa OW ZPAP,
Galeria DAP, Warszawa, 2021
– wystawa indywidualna „Dawno, niedawno…, dzisiaj.”, Muzeum Karkonoskie, Jelenia Góra
– wystawa pokonkursowa, I Biennale Malarstwa Lubelska Wiosna, Centrum Spotkania Kultur, Lublin
2020:
– wystawa pokonkursowa, IV Ogólnopolski Konkurs im. Leona Wyczółkowskiego, Galeria Miejska BWA, Bydgoszcz
2019:
– Spotkanie światów, Podziemia Kamedulskie, Warszawa (wystawa indywidualna)
– Spotkanie światów, Ośrodek Kultury Ochoty, Warszawa (wystawa indywidualna)
– Sto lat!, Uniwersytet Ekonomiczny, Kraków (wystawa indywidualna – stała ekspozycja)
– Sceny zatrzymane, Galeria Aneks, Dom Chemika, Puławy (wystawa indywidualna)
– Sto lat!, Galeria Sztuki Współczesnej w Pałacu Zielińskich, Kielce (wystawa indywidualna)
2018:
– Niepozory, Galeria APS, Warszawa (wystawa indywidualna)
– Sceny zatrzymane, Pragaleria, Warszawa (wystawa indywidualna)
– Sto lat!, Biała Galeria CENTRUM, Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków (wystawa indywidualna)
2017:
– Sceny zatrzymane, Galeria Kwadrat Artystyczny, Ryki (wystawa indywidualna)
2016:
– II Ogólnopolski Konkurs im. Leona Wyczółkowskiego, Galeria Miejska BWA, Bydgoszcz (wystawa pokonkursowa)
– Sceny zatrzymane, Galeria APS, Warszawa (wystawa indywidualna)
2015:
– Sceny zatrzymane, Kurzelaty (wystawa indywidualna)
– Babcia, Gminny Ośrodek Kultury, Kłoczew (wystawa indywidualna)
2014:
– Szkice i malarstwo, Klubokawiarnia przy Centrum Środowisk Twórczych Ochoty Fundacji Sztuka Życia, Warszawa (wystawa indywidualna)
– Szkice, Galeria Salon Owalny, Instytut Edukacji Artystycznej, Warszawa (wystawa indywidualna)
test
Marka REC.ON oferuje nowoczesne wzornictwo o proekologicznym charakterze. Oferta, w której pierwsze miejsce zajmują industrialne lampy, powstała z myślą o środowisku naturalnym. Wszystkie nasze produkty wykonane są ręcznie z materiałów pochodzących z recyklingu (zużyte części samochodowe, drewno i szkło z odzysku). Nasze wyroby oznakowane są jednostkowym numerem seryjnym, bowiem nie ma dwóch całkowicie identycznych modeli – każdy jest oryginalny i wyjątkowy.
PHORMY to marka autorska założona przez architekta Maxa Kobielę. Pierwsze szkice mebli były odpowiedzią na prywatne zapotrzebowanie projektanta. Powstały z przekonania, że jeśli na rynku nie ma odpowiednich form, to trzeba je zaprojektować. Niedługo później powstawały kolejne projekty mebli, a z czasem narodziła się koncepcja zebrania ich pod jednym szyldem o nazwie PHORMY.
Max Kobiela Projektant, założyciel marki PHORMY to architekt, absolwent Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. Działa na polu architektury, projektowania wnętrz oraz wzornictwa i grafiki użytkowej.
Jest stypendystką Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Prezydenta Miasta Wrocławia oraz Prezydenta Miasta Bielska- Białej za wybitne osiągnięcia naukowe i artystyczne. Jej prace prezentowane były podczas krajowych i międzynarodowych wystaw i konkursów w tym między innymi w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowskich w Warszawie, Pomorskim Parku Naukowo-Technologicznym podczas finału konkursu „Młodzi na Start” organizowanego przez magazyn ELLE Decoration i Design Centrum Gdynia, w galerii Rondo Sztuki w Katowicach, w Biurze Wystaw Artystycznych „Awangarda” we Wrocławiu jak również podczas prestiżowego, międzynarodowego konkursie „Stanislav Libenský Award”, oraz międzynarodowego festiwalu designu Łódź Design w Łodzi.
Opis marki:
Justyna Żak Projekty to marka stworzona z myślą o użytkownikach ceniących sobie wyjątkowe oraz oryginalne elementy wystroju wnętrz. Realizacje pomysłów wykonywane są w całości własnoręcznie w nisko seryjnych nakładach. Do ich powstania wykorzystuję techniki i możliwości rzemiosł artystycznych z zakresu formowania szkła, drewna i ceramiki. W projektowanych przeze mnie produktach często obok sfery użytkowej stawiam również na emocjonalny aspekt wzornictwa uważając, że tylko takie przedmioty potrafią zatrzymać nas w pędzie i wirze dzisiejszego świata. Justyna Żak
Clayman studio-Tomasz Jaremków jest małą pracownią projektującą i wykonującą ceramikę. Produkty toczone są na kole i ręcznie zdobione. Obiekty tworzą z porcelany i kamionki.
Wyroby Clayman produkowane są z najwyższej jakości naturalnych materiałów.
Jan Szczepkowski
Artysta malarz. Urodzony w 1975 roku w Sanoku, gdzie do dziś żyje i pracuje. Pochodzi z rodziny o silnych tradycjach artystycznych (najbardziej znanym przodkiem artysty jest jego imiennik, jeden z najsłynniejszych przedwojennych rzeźbiarzy polskiego okresu art déco). W 2003 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, uzyskując dyplom z malarstwa w pracowni profesora Jacka Waltosia. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem, pracą pedagogiczną oraz konserwacją zabytków. Związany z nieformalną grupą malarzy neoromantyków.
„Nieruchoma kurtyna” to tytuł najnowszego, monumentalnego cyklu malarskiego Jana Szczepkowskiego. Jest to zbiór niezwykły, bo zwiastujący przeniesienie zainteresowania artysty na nowe obszary życia i sztuki. Jan Szczepkowski przyzwyczaił już widza do tego, że pełni rolę romantycznego kreatora, powołującego do życia na powierzchni płótna oryginalne, przesycone erotyzmem światy, pełne spiętrzonych przedmiotów i ukrytych znaczeń. Najnowsze obrazy artysty przepełnione są hermetyczną symboliką i licznymi odniesieniami do historii, tradycji, filozofii i dziejów sztuki. Pojawia się w nich jednak niespotykany dotąd autotematyzm. Wszechobecny dotychczas erotyzm, teraz ujawnia się jedynie na marginaliach i w didaskaliach. W swoim najnowszym cyklu, Jan Szczepkowski snuje rozważania na temat miejsca, roli i posłannictwa artysty / twórcy w nowoczesnym świecie. Filozofowie, Pianiści, Arystokraci Myśli, Poeci i Astronomowie – przedstawiciele współczesnych Artes Liberales, pędzą na bezgłowych koniach, a cel ich podróży pozostaje zagadką. Myśliciele o stoickim usposobieniu, geniusze stwarzający nową rzeczywistością pracą swych umysłów i dłoni – pozostają bezradni, gdy unosi ich prąd historii. Los jest ślepy. Jak my wszyscy, odgrywają oni swoje role w Teatrze Świata i nigdy nie poznają scenariusza w całości. Scena i widownia, świat realny i świat wykreowany na zawsze pozostaną oddzielone od siebie gęsto udrapowaną, zapraszająco uchyloną „Nieruchomą kurtyną”.
Marcin Krajewski
Wystawa: Jan Szczepkowski „Nieruchoma Kurtyna”
Organizatorzy: Fundacja 2 wymiary i Pragaleria
Miejsce: Pragaleria, ul. Stalowa 3, Warszawa
Wystawa: 30.09. – 14.10. 2017
W latach 1997-2003 uczestniczył w działaniach Autorskiej Grupy Artystycznej Jacka Kucaby – Ruchome Święto. W roku 2007 otworzył własne studio rzeźby i malarstwa, w którym wykonał wiele zamówień kontraktowych dla osób prywatnych, filmu, reklamy, muzeów I kościołów.
Jest autorem:
– wystroju rzeźbiarskiego, designu i wykonania mebli ołtarzowych dla Kaplicy Św. Krzyża w zespole drogi różańcowej w Hlinik nad Hronom, Słowacja (lata 2011-2013);
– figur kruka i smoka do Ruchomego teatru z baśniami krakowskimi według projektu Awiszaja Hadari, Muzeum historyczne miasta Krakowa pod płytą rynku krakowskiego (rok 2012);
– sześciu figur i ornamentów snycerskich do Ołtarza Przenajświętszego Sakramentu (Ołtarz Ojczyzny) w Kościele św. Krzyża w Warszawie (lata 2009-2012 – wspólnie ze Zbigniewem Blajerskim);
– pięciometrowej wysokości, przewrotnej definicji wolności w kształcie pomadki owiniętej w złotko „Wolność Premium”, alias „Słodka jak cukierek”, Park Nadmorski im. Ronalda Reagana w Gdańsku (2015).