Wystawy

Pragaleria

Stalowa 3, Warszawa

 

Wybrane wystawy indywidualne:

1972 – „Rzeźba”, Nidzicki Dom Kultury, Nidzica;

1985 – „Próba wyjścia”, Galeria Na Strychu, Brzozów /wraz z M. Florek/;

1992 – „Rzeźba”, Galeria pod Baranami, Kraków;

1996 – Galerie Am Wein, Norymberga (Niemcy);

1998 – Galleri Brantiebjerg, Nakke Nord (Dania);

2000 – Skulski Art Gallery, Clark NY (USA) – Pll Gallery, Filadelfia (USA) – Amber Gallery, Waszyngton (USA);

– „Rzeźba w młynie”, Moulin d`Ande, Centre Culturel et Artistique (Francja);

2002 – Anya Tish Gallery, Houston, Texas (USA);

2007 – „Przełom Wieków”, Galeria Sękowa, Wola Sękowa;

2019 – „Opowieści dwóch światów”, Bydgoskie Centrum Kultury, Bydgoszcz /wraz z Marcinem Myśliwcem.

Brał udział w dziesiątkach wystaw zbiorowych w kraju i zagranicą (m.in. w Słowacji, Niemczech, Dani, Francji, Włoszech, USA).

 

Wyróżniany i nagradzany m.in.:

1973 – nagroda Wydziału Kultury PWRN, Olsztyn;

1997 – „Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba Roku”, BWA Rzeszów – I nagroda;

2000 – „Indywidualność Roku” – Brzozów;

2001 – nagroda Marszałka Województwa Podkarpackiego za całokształt działalności w dziedzinie kultury i sztuki.

Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Analogie” – podobieństwa, paralele, zbieżności, pokrewieństwa. Widz, który po raz pierwszy odwiedza wystawę prac Piotra Worońca i Piotra Worońca juniora, prezentowaną we wnętrzach Pragalerii, może uznać tytuł ekspozycji za intrygujący, a nawet budzący zdziwienie. Gdzie bowiem należy szukać związków między tak odmiennymi dziedzinami sztuki, jakimi są pełnoplastyczna rzeźba w drewnie i płaskie malarstwo na płótnie? Jak trafnie wskazać punkty styczne pomiędzy trójwymiarową figurą a abstrakcyjnym obrazem?

Już na pierwszy rzut oka można stwierdzić, że dla obu twórców niezwykle istotna jest specyfika medium, w którym pracują. W dziełach ojca odnajdziemy budzące podziw zrozumienie i miłość do przetwarzanego materiału – wynikające z wieloletniej praktyki twórczej i doświadczenia. Spod dłuta Piotra Worońca wyłaniają się niezwykłe kształty. Podziwiamy mięsistość fałd tkanin, miękkość pulchnego ciała. Przeraża nas guzowatość i przykryta zwisającą skórą kościstość udręczonej cielesności. Budzi nasz zachwyt lekkość formy przeciętej delikatnymi, czasem wręcz filigranowymi ażurami. W obrazach syna niezwykle czytelna jest z kolei celebracja materii malarskiej. Piotr Woroniec junior samodzielnie przygotowuje grunty, w niektórych partiach kompozycji grube warstwy farby nakłada szpachlą, dążąc do uzyskania wyrazistej faktury (w kontraście do partii płaskich, gładkich). Co niezwykle istotne, zarówno ojciec, jak i syn nie stają się zakładnikami medium. Dążą do twórczego przekraczania jego granic. Rzeźby Piotra Worońca pokrywa polichromia – niezwykle malarska, delikatna, o kolorystyce zaskakująco podobnej do palety barwnej, którą odnajdujemy w pracach jego syna. Junior zaś rzadko sięga po typowy atrybut malarza, jakim jest pędzel. Zamiast tego kształtuje formę szpachlą, rzeźbi składającą się z wielu warstw gęstej farby fakturę. Sięga po nieklasyczne materiały, włącza w obręb kompozycji obiekty znalezione. Walcząc z ograniczającą go dwuwymiarowością, tworzy obrazy przestrzenne (m.in. drewniane kubiki). Jak sam mówi, „maluje wszystkim po wszystkim”. W ten sposób artyści spotykają się w pół drogi, gdzie zaciera się granica między malarstwem a rzeźbą. Ojciec zbliża się do syna, syn zmierza ku ojcu.

Figury Piotra Worońca układają się w opowieść o człowieku – jego stanach emocjonalnych, zmaganiach z przeznaczeniem, konfrontacji z ciążącym nad nim fatum. Opowiadają o przemijalności świata, upływie czasu, nieuchronnych zmianach, jakim podlega ciało. Artysta mówi do nas poetyckim językiem metafor, snuje baśniową narrację, w której odnajdujemy zarówno mistycyzm średniowiecznego teatru, jak i moralizatorską prostotę ludowej przypowieści. Jego uniwersum zaludniają postacie z legend, mitów, a niekiedy mrocznych podań i klechd. Mimo to wydźwięk jego sztuki pozostaje na wskroś współczesny. Choć dzieła te wymagają namysłu, zaangażowania intelektualnego, często pozwalają na bezpośrednią identyfikację odbiorcy z przedstawionymi postaciami.

Zupełnie inaczej działa na nas twórczość Piotra Worońca juniora. Jego obrazy odczuwamy instynktownie, często bez udziału świadomości. Kompozycje malarza pozornie wydają się być zrównoważone, pozbawione agresywnych kontrastów i środków wyrazu. Przemawiają przede wszystkim swoim materialnym pięknem. Nie możemy jednak oprzeć się wrażeniu, że ich spokój jest tylko pozorny, że pod maską wyciszenia kryje się cała paleta emocji, liryzm, zamrożone napięcie ujawniające się w relacji pomiędzy poszczególnymi elementami kompozycji. Obrazy Worońca juniora, choć abstrakcyjne, powstają z inspiracji przedstawieniową rzeczywistością wokół niego – dziełami sztuki figuratywnej i przede wszystkim naturą. Artysta ukazuje nam stany emocjonalne, które towarzyszą mu podczas odbioru, przeżywania zjawisk i wytworów świata natury i kultury. Piotr Woroniec junior tworzy więc nową rzeczywistość, w której zastępuje realne obiekty i wydarzenia lirycznymi znakami, barwami, kształtami geometrycznymi, aranżowanymi od nowa na powierzchni płótna.

Ojciec i syn przedstawiają widzowi opowieść o człowieku. O ile jednak rzeźbiarz snuje historię uniwersalną, której bohaterem jest everyman, o tyle malarz prowadzi intymną, niezwykle osobistą narrację opartą na własnych – niepowtarzalnych i niemożliwych do zwizualizowania językiem figuracji – przeżyciach i doświadczeniach.

Prezentowane dzieła Piotra Worońca i Piotra Worońca juniora prowadzą ze sobą niezwykły dialog na temat treści dzieła sztuki. Dialog tak intymny i bliski, jak bliska i nierozerwalna jest relacja między ojcem i synem. Dzięki temu podczas wystawy „Analogie” zaistniała w Pragalerii otwarta, inkluzyjna przestrzeń, wypełniona siecią znaczeń i odniesień, dająca odbiorcy szerokie pole do interpretacji. Odwiedzający ekspozycję widz otrzymuje od artystów unikalne zaproszenie do poszukiwania tytułowych analogii, ale także różnic i dysonansów pomiędzy wypowiedziami artystycznymi członków tego niezwykłego duetu artystycznego: ojca – rzeźbiarza, i syna – malarza.

Marcin Krajewski

WYSTAWY:

Let’s Pop In! Traffic Design, Gdynia, Poland 2021

Virtual Design Destination, Adorno, London Design Festival, 2020

Two Arts Are Better Than One, Zachęta National Gallery of Art, Poland 2020

Odyssea, Art House, Designblok Prague, Czech Republic 2019

Hidden Power, San Francisco Design Weekend, USA 2018

Z drugiej strony rzeczy, Muzeum Narodowe w Krakowie, Polska 2018

1000 Vases, Paris Design Week, France 2018

La Cité, 318 Unite d’Habitation Le Corbusier, France 2017

La Tavola Polacca, Expo Milano, Italy 2015

What Goes Behind…, The London Design Festival, England 2015

Inside Out. Polish Graphic Design in the Making, WantedDesign New York, USA 2015

+48 Social Club, Tokyo Designers Week, Vacant Galerie, Japan 2014

 

 

 

 

 

Nagrody i wyróżnienia:

– Międzynarodowy Przegląd Sztuki „Alternatywy 33” – wystawa jubileuszowa, grudzień 2021

– American Art Awards – 5 miejsce w kategorii „Erotica – Female” – wrzesień 2021

– Art Room Gallery – finalistka konkursu „Shades of grey” – lipiec, 2021

– Bruxelles Art Vue – finalistka konkursu „Human Body is Art”, publikacja prac w zbiorowym albumie pośród 100 artystów ze świata sztuki

Wystawy:

Międzynarodowy Przegląd Sztuki „Alternatywy 33” – Galeria 33, Ostrów Wielkopolski, 2021

– „Tak dużo… tak mocno” – wystawa indywidualna, Galeria Sztuki Marchand, Białystok, 2021

– „Shades of Grey” – wystawa finałowa w Art Room Gallery, Warszawa, 2021

– „Prezentacje” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Marchand, Białystok 2021

– „Kobieta” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Marchand, Białystok, 2021

– „Project Art” w Galerii Łomianki, 2020

– „One” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Delfiny, Warszawa, 2020

– „One” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Marchand, 2020

– „Primavena” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Marchand, Białystokk, 2020

– „Barwy jesieni” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Marchand, Białystok, 2019

– „Lekkość bytu” – wystawa zbiorowa w Galerii Sztuki Marchand, Białystok, 2019

Nagrody i wyróżnienia:

– nagroda Marszałka województwa Podkarpackiego w konkursie „Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba roku 2019/2020”

Wystawy pokonkursowe:

– Ogólnopolski konkurs z cyklu Nowe sytuacje pt. „Ożywienie”, Galeria Apteka Sztuki, Warszawa (2021)

– II ogólnopolskie biennale rysunku „Czas, ruch, Przestrzeń”, Galeria Sztuki Współczesnej, Włocławek (2021)

– „Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba roku 2019/2020”, BWA Rzeszów, Rzeszów (2020 – 2021)

– „4. Studenckie Biennale Małej Formy Rzeźbiarskiej 2017” Galeria ASP, Kraków (2017-2018)

Wystawy zbiorowe:

– „Pomiędzy” Galeria Koridor, Ostrava, Czechy (2019)

– „Rzeźba Roku. Rysunek Semestru 2018 – 2019”, ASP Kraków (2019)

– „Ceramika z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych”, Galeria Krypta u Pijarów, Kraków (2018 – 2019)

– „Ceramika z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych”, Galeria Szklana, Zator (2018)

– „Ceramika z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych”, Galeria W sam raz, Bolesławiec (2018)

– „Przestrzeń zarysowana”, Dom Urbańczyka, Chrzanów (2018)

– „Polska Cała”, Centrala PKO Banku Polskiego, Warszawa (2017)

– „Polska Cała” , Galeria Sektor I, Jaworzno (2017)

– „Materia[ł] i Forma[t]”, Akademia w Bronowicach, Kraków (2017)

– „Harenda 2016”, Galeria ASP , Kraków (2016)

Plenery:

– Międzynarodowym plenerze w Imatrze, Finlandia (2018)

– Plener ceramiczny, Fabryka porcelany Ćmielów, Ćmielów (2018)

– Plener Ceramiczny, Szklarska Poręba (2017)

– „Harenda 2016”, Zakopane (2016)

– „Plener Ceramiczny”, Szklarska Poręba (2015)

– „Usiądź w mieście”, MOK, Nowy Targ (2012)

Publikacje:

– „nr 22”, FISHka magazyn, Rybnik (2020-2021).