Urodzony w 1989 roku.

Tomasz Poznański tworzy w nurcie współczesnej figuracji, a jego prace mają surrealistyczny rodowód. Kompozycje wyłaniają się z ciemnego, niemalże monochromatycznego tła (które stanowi przestrzeń pozbawioną punktu podparcia), a ich głównym podłożem są kwestie psychospołeczne.

Wnikliwa obserwacja kondycji świata połączona jest ze swobodnymi odniesieniami do historii, sztuki, literatury, mitologii, filozofii, a także kultury popularnej. Dużą część swojej uwagi poświęca zagadnieniom lęku (również pokoleniowego), presji oraz współczesnej tożsamości, która coraz częściej przeplata się z życiem w dużym stopniu wirtualnym.

Jednym z głównych punktów zainteresowania twórczego jest to, czego nie pokazujemy na zewnątrz: rozdźwięk pomiędzy tym, jak wyglądamy i co czujemy w zbiorowości, a naszymi stanami i przeżyciami, kiedy jesteśmy sami.

Malarstwu Tomasza Poznańskiego bliżej do pytań niż do diagnoz czy tez, ale daje ono subtelne wskazówki i perspektywy do łapania drobnych pierwiastków i momentów, w których zawiera się nasze człowieczeństwo.