Pragaleria ma przyjemność zaprosić na wystawę malarstwa Andrzeja Kikowskiego pt. „Po czasie”. Ekspozycję otworzy wernisaż, który rozpocznie się w galerii przy ul. Stalowej 3 w dniu 22 maja (piątek) o godz. 18:00. W sobotę, 23.05. podczas Praskich Bajerów zapraszamy na spotkanie z artystą w godz. 16:00 – 18:00.

„Po czasie” to debiutancka wystawa indywidualna artysty, który swoje wykształcenie i zawodową drogę związał z architekturą, w malarstwie odnajdując przestrzeń dla bardziej osobistej i emocjonalnej wypowiedzi. To nowe, odmienne medium pozwoliło mu rozwinąć zagadkowe i wieloznaczne narracje, wchodzące w dialog z odbiorcą i zapraszające widza do tworzenia własnych interpretacji. Obecny na rynku sztuki od zaledwie kilku lat, zdążył już zdobyć rozpoznawalność oraz grono kolekcjonerów ceniących melancholijny nastrój i subtelny liryzm jego ascetycznych, geometrycznych pejzaży architektonicznych. Podczas ekspozycji w Pragalerii po raz pierwszy zaprezentowany zostanie najnowszy cykl obrazów, nad którym artysta pracował w 2026 roku.

Monumentalność i surowość niezwykłych budowli z obrazów Andrzeja Kikowskiego onieśmielają, a momentami wręcz przytłaczają widza. Wrażenia tego nie osłabia ani fakt, że oglądamy jedynie fragmenty większych całości, ani bezpieczny dystans odbiorcy wobec świata przedstawionego na powierzchni płótna. Choć te zagadkowe formy wyraźnie poddane zostały działaniu bezlitosnego czasu (czego widocznym znakiem są malownicze ślady rdzy i korozji elementów metalowych, zacieki oraz chropowatość betonu), nic nie wskazuje na to, by miały chylić się ku upadkowi. To do bólu współczesne realizacje – brutalistyczne, minimalistyczne, wzniesione z prefabrykatów, żelaza i żelbetu – a jednocześnie pobrzmiewa w nich echo klasycznej architektury opartej na rytmie, porządku i harmonii. Monumentalne założenia Andrzeja Kikowskiego zdają się jednak wymykać wszelkiej użytkowej logice. Pozbawione mieszkańców i użytkowników, istnieją jako autonomiczne struktury zawieszone pomiędzy światłem a pustą przestrzenią wypełnioną żywą barwą.

Gdzie i kiedy je wzniesiono? Czemu miały służyć? Dokąd odeszli ich twórcy? Wielkoformatowe kompozycje Andrzeja Kikowskiego, wraz z pojawiającymi się pytaniami, zaczynają odsłaniać przed widzem uniwersalną opowieść o Człowieku jako Wielkim Nieobecnym. Architektoniczne fragmenty, belki, filary i ściany, umieszczone w bliżej nieokreślonej czasoprzestrzeni, stają się śladami, znakami i pamiątkami ludzkiej pracy, ambicji oraz wysiłku. Obserwujemy więc życie człowieka z perspektywy niezwykłego dystansu – już po jego zakończeniu. To historia spisana „po czasie”. Brak w niej jednak wanitatywnej wymowy czy zadumy nad przemijaniem i kruchością ludzkiej egzystencji. Przeciwnie – w obrazach tych odnajdujemy przesłanie nadziei. Ażurowe prześwity i otwory okienne wykute w grubych murach niezmiennie ukazują przecież pogodne, słoneczne niebo.

Wystawa malarstwa Andrzeja Kikowskiego „Po czasie” prezentowana będzie w przestrzeni Pragalerii do 30.05.